Sztuka Półwyspu Bałkańskiego
Historia sztuki najstarsze zabytki datuje na epokę brązu z VIII-III w. p.n.e. Zalicza się do nich pozostałe resztki warownych budowli nekropoli Ilirów, a t także wykopaliska na miejscu dawnych kolonii gr. (Apollonia) i zabytki rzymskie takie jak Vlora i Korcza. W sztuce średniowiecznej uwydatniają się silne wpływy bizantyjskie, zwłaszcza w sztuce sakralnej — klasztory i kościoły bazylikowe, zdobione mozaikami i freskami takie jak Obot z XIII wieku czy Delvi-na z XIV w., a także w kamiennym budownictwie mieszkalnym. Od XI w. historia sztuki notuje także wpływy włoskie, zwłaszcza Walencji, gdy Albania znalazła się pod panowaniem tureckim to nastąpiła izolacja od sztuki europejskiej nastąpiła dominacja sztuki islamu (przebudowa kościołów na meczety, zabudowa miejska typu orientalnego — Elbasan, Durres, Szkodra, Tirana, Bert). W tym czasie powstały nieliczne ośrodki sztuki rodzimej takie jak Voskopoja. W malarstwie albańskim XVI w. widoczne są sporadyczne związki ze sztuką bizant. (malarz Onufry). W XVIII- XIX w. pojawiły się tendencje realistyczne i nastąpiło stopniowe przenikanie wpływów europejskich. Po odzyskaniu niepodległości kształtował się rozwój sztuki oraz przebudowa architektoniczno-urbanistyczna miast. Historia sztuki albańskiej to także sztuka ludowa, łącząca wiele wpływów kulturowych.
